«مدت دو سال از درس فقه و اصول او استفاده نمودم او در فقه و استنباط رویّه ساده متعارفی داشت، و در اصول فقط پیرو استاد خود مرحوم مولی محمّد کاظم خراسانی بود، و با این حال از راه سیر و سلوک و عوالم فقری و مجاهدات خالی نبود، و در خلوات با خود حالت خوبی داشت، و قدرت بر این داشت که به هر عنوان بود نفس را اسیر شهوات دنیا نکند…….

در قضیّه اقبال الدوله و مشروطه صغیر که اصفهان به تاراج مستبدّین رفت، مدرّس در ایوان مدرسه جدّه کوچک مشغول مطالعه کتاب بود، و به واسطه گلوله‌های بختیاری‌ها و اتباع اقبال الدوله که به واسطه تیراندازی بر در و دیوار خانه‌ها می‌ریخت و هرکس خود را در پس دیواری پنهان می‌کرد، مدرّس به هیچ وجه خیال خود را از روی صفحه کتاب متوجّه به آن گلوله‌ها نمی‌کرد، و یک مرتبه گلوله‌ای بر صفحه کتاب افتاد، و به واسطه گرمی صفحه کتاب را بسوزاند، و با این جهت باز صورت از کتاب برنگردانیده، گلوله را به عقب انداخت و دو مرتبه مشغول مطالعه کتاب شد!»