آیت الله مبارکه ای:
من ضرر اين جلسه ” کنفرانس شیعه انگلیسی” را از براي مذهب شيعه در هندوستان از هر سمّ مهلکي بدتر ديدم

جلسه ‏اي در هر سال در يکي از شهرهاي هندوستان از طرف نمايندگان شيعه تشکيل داده مي‏شود و از هر شهري سه نفر براي دخول در آن جلسه حاضر مي‏شود. صورت ظاهر در سه روز که اين جلسه تشکيل مي‏يابد صحبت کردن در اطراف مصالح و مفاسد و اصلاحات امورات شيعه هند است، ولي در باطن براي اعمال مقاصد انگليس‏ها مي‏باشد، و بيشتر از کارهاي سياسي در هند به دست اين جلسه که عنوان مذهبي دارد انجام مي‏يابد، و نتيجه او بالاخره ايجاد نفاق و عملي کردن يک رسومات تازه ‏اي به نام مذهب، و نزديک کردن اخلاق شيعه هندي به اخلاق اروپايي [است] و من ضرر اين جلسه مذهبي را از براي مذهب شيعه در هندوستان از هر سمّ مهلکي بدتر ديدم، ولي براي تماشا و سياحت، دعوت آنها را ‏پذيرفتم و در هر سه روز وارد شدم. موضوع نطق، ضدّيت و اظهار نفرت از وهّابي ‏هاي حجاز بود که دو سه سالي بود قبور ائمه بقيع را خراب نموده بودند، و اجزاء کانفرانس بر بازوهاي خود پارچه سياه گرفته بودند و بر آنها به خط سبز نوشته بود: فداکاران جنةالبقيع. صورت جلسه وضع پارلماني داشت. برادر صدررام‏پور به نيابت برادر خود که صدارت جلسه در شأن او بود رئيس مجلس بود، و با آن‏که در هندوستان در آن‏وقت کلاه‏ شاپو نهايت در نظر ملّت بد بود، اين شخص لباس اروپايي و شاپو به سر داشت.
از کساني که نطق مي‏کردند يکي سيد کلب عباس بود که در اين سه روز به قدري نطق کرد که صداي او به کلي گرفته شد، ولي يک کلمه بر نفع مذهب شيعه در آن نطق نبود. بسياري از اجزاء اين کنفرانس معلوم بود که مجبوراً آمده بودند و در خلوت با نويسنده اظهار نفرت از تشکيل اين جلسه داشتند.
يک روز هم نويسنده (من) را مجبور کردند به اين‏که صحبتي کنم. من آن روز باز در اطراف اتحاد اسلام صحبت کردم. صورت ظاهر اظهار خوشنودي کردند و در روزنامه سرفراز و ساير روزنامه‏ ها به خصوص در روزنامه حبل ‏المتين اظهار قدرداني کردند، ولي معلوم بود که اشخاصي که مؤسس اين جلسه بودند هيچ ميلي به اتحاد اسلام نداشتند…

منبع :شجره مبارکی