آیت الله مبارکه ای علاقه وافری به سیر و سیاحت در کشورهای مختلف دنیا به منظور رشد فکری و معنوی، ، اطلاع از تمدن و فرهنگ کشورها، دیدار با بزرگان و آشنایی با نحله های مختلف اعتقادی و سیاسی داشت
این مصلح بیدارگرکه باید به حق او را “سید جمالدین اسدآبادی ثانی” نام نهاد در این سفرها با ایراد سخنرانی و یا با نوشتن مقالات در روزنامه هایی همچون حبل المتین، با بصیرت و تیز بینی فوق العاده ای مردم را به دشمن شناسی و حفظ اتحاد، حول محور مشترکات دینی فرا می خواند.
در خصوص سفرهای این سیاح و مصلح بیدارگر به اقصی نقاط جهان ، معظم له در مقدمه کتاب “ثمرات العلوم ” به سفر به بیش از بیست کشور جهان از قاره های آسیا ، افریقاو اروپا اشاره می کند: “آنچه نویسنده این کتاب در سیاحت های خود در ممالک دنیا از چین و هند و ژاپون و روسیه و تبت و صیام {تایلند} و کشمیر و افغاتستان و ایران و عراق عرب و فلسطین و سوریا و ترکیه و حجاز و یمن و مصرو حبشه واندلس و مراکش و فرانسه و برلن ولندن و ایطالیا و قسمتهای دیگر از اروپا ، از بعضی از غرائب و عجایب و وقایعات {کذا} مهم مشاهده نموده ،متفرقا در این اوراق به یادگار گذاشته”
همچنین معظم له در پایان کتاب “ثمرات العلوم” نقشه کشورهایی را که به آنها مسافرت نموده را ترسیم کرده است ، ایشان در این نقشه نام کشورهای همچون چین(شانکهای)،هندوستان،افغانستان ،ازبکستان(بخارا)،روسیه(مسکو)، ترکیه،سوریه ،عربستان (حجاز) ، مصر،فرانسه (پاریس)،انگلستان (لندن) را مکتوب نموده است
آیت الله مبارکه ای در دیوان اشعارش، مدت سفرهای خود را سی سال و هدف از مسافرتهای مشقت بارش را اینگونه ذکر نموده است :
پی علم و دانش نمودم سفر به همت به سی سال بستم کمر
به یمن خداوند پروردگار ز چین تا به لندن شدم رهسپار
پی کسب دانش ز دانشوران بسودم سر خویش بر آستان
به خاک در اهل دانش، جبین نهادم به ذلت به روی زمین
به خدمت گرفتم ره بندگان به درگاه دانشوران جهان
به غیر از خدا هیچ کس را خبر نباشد ز رنج من اندر سفر
به سی سال خون جگر خوردهام که گنجی ز رنج فزون بردهام
آیت الله مبارکه ای در کتاب “شجره مبارکه” هدف از مسافرتهای خود را در ضمن بیان خاطرات سفرتاریخی به کشورهای هند و حجاز ، این گونه بیان می نماید: “خوانندگان شرح حالات من ، فقط صورت ظاهری مسافرت من به طرف هندوستان را تصور خواهند نمود ،(شاید)تصور نمایند فقط نظر به مادیات و یا آن که فقط برای سیاحت و سیر آفاقی …… مشقت های این سفر شرقی را بر خود متحمل شده ام، و حال آنکه مطلب غیر از این بود؛ بلکه در این سیر آفاقی، نظریات هم به تکامل عالم روحانی بود که در تحت اوامر راهنمای خود ، این همه رنج هایی که هزار یک از آن ها جای نوشتن ندارد، متحمل شدم؛ چه آن که اسرار سیرهای روحانی که در عالم سیر آفاقی رخ میدهد از هزاران، یکی قابل فهم و ادراک مردم است …… و آن چه بر من وارد شد قوه ی دافعه ی عشق نمی گذاشت که درد مشقت نمایم؛ و در هر جا فرو می ماندم، مدد های غیبی رهنمونم، و مرکبم شوق ، قوه ام عشق، توشه ام فکر، انیسم ذکر ، مقصدم وصال و آمالم کمال بود؛ لذا در ماه جمادی الثانی ۱۳۴۷ هجری در صدد برآمدم؛ و در سوم آن ماه از مشهد به سوی هندوستان حرکت نمودم”
آیت الله مبارکه ای همچنین به بعضی از اتفاقات جالب درسفر به هند و حجاز در کتاب “شجره ی مبارکه” اشاره نموده که به بعضی از آنها می پردازیم
الف/سخنرانی در جمع مردم لاهور با موضوع “اتحاد اسلام” و ملاقات با گاندی رهبر معنوی هندوستان
ب /تدریس در مدرسه الواعظین شهر لکناهور(لکنهو)با مدیریت مولانا نجم الحسن به مدت یک ماه
ج/ اعزام دانش آموختگان مدرسه الواعظین به سرپرستی مبارکه ای به عنوان مبلغ اسلامی به افریقا و بعضی از شهرهای کشورچین
د/ سخنرانی با موضوع “اتحاد اسلام” در “کانفرانس شیعه آل اندیا” در شهر کلکته و اظهار نفرت مبارکه ای از برگزار کنندگان کانفرانس که سیاست های انگلیس خبیث را دنبال می نمایند!(من ضرر این جلسه مذهبی را برای مذهب شیعه در هندوستان از هر سم مهلکی بدتر دیدم
ه/ آشنائی با مویدالاسلام مدیر روزنامه حبل المتین و انتشار سخنرانی ها و مقالات مبارکه ای پیرامون لزوم اتحاد امت اسلامی در روزنامه
و/ سفر دریایی مبارکه از هندوستان به سمت حجاز با جمعی از مسلمانان هند و چین، انجام اعمال حج تمتع، و ملاقات با ملک عبدالعزیز سعودی
همچنین آیت الله مبارکه ای در سفر به کشور عراق ضمن زیارت عتبات عالیات، از محضرحضرات آیات عظام سیّد ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی، میرزا محمّدحسین نائینی در شهر نجف اشرف، و همچنین ازمحضر حضرات آیات میرزا محمّد عسکری و شیخ آقا بزرگ طهرانی در سامراء استفاده نموده است.
معظم له نیز در مسافرت به شامات (سوریه) نیز از محضرآیت الله سیّد محسن امین عاملی در دمشق، ودر سفر به کشور مصرنیز با مرحوم شیخ طنطاوی جوهری در جامعه الازهر دیدار و گفتگو نموده است


