بعد از تو به گلزار ادب باد وزان شد
وز باد خزان گلشن آمال خزان شد
یک روز ز خواب سحری دیده گشودی
روزی دگر آن لعل لبت بیدار نمودی
بعد از تو دیگر بغض نگیرد جلوی نای
بیرون نجهد از گلوی نای به جز وای
بعد از تو می اندر قدح ما همه خون شد
پیمانه چو نوبت به تو افتاد نگو ن شد

گل شکفته و خوشبو رنگی که در گلزار ادبیات و فضل و دانش این مرز و بوم مشغول عطر پراکنی و جلوه‌گری بود و به دست قدار طبیعت و روزگار نامهربان به سال ۱۳۲۵ شمسی دار فانی را وداع گفت ، آیت الله سید محمد علی مبارکه ای بود

مبارکه ای از نویسندگان زبردست و شیوا قلم ، از ناطقین کم‌نظیر و مورخ با اطلاع بود مخصوصاً در نتیجه مسافرت های پی‌درپی به اقصی نقاط عالم ، اطلاعات عمیقی به دست آورده که کم و بیش آنها را در مجله های مختلف به چاپ رسانیده بود

مبارکه ای متخلص به صفائی در خانواده علم و دانش به سال ۱۳۱۶ قمری در مبارکه یکی از قراء لنجان اصفهان قدم به عرصه وجود نهاد ،ایشان دومین فرزند مرحوم آسید علی امام جمعه مبارکه ای است که یکی از اعاظم و دانشمندان زمان مظفرالدین شاه و امام جماعت آن سامان بوده است

مبارکه ای تحصیلات مقدماتی را در وطن اصلی خود (مبارکه) در نزد پدر خویش تکمیل نموده و سپس در مدرسه صدر اصفهان که یکی از بهترین مدارس اسلامی است داخل شد و علوم شرعیه فقه و اصول را در نزد علمای آن زمان آموخت، حاج سید محمد علی مبارکه ای سپس حکمت الهی و کلام طب قدیم را نیز نزد فقها و اساتید یاد گرفت و دیری نگذشت که در شمار فقها و بزرگان عصر خویش در آمد

مرحوم سید محمد علی مبارکه ای به خواهش استادان خود ، پا را در دائره خطابه نهاد و در سال ۱۳۴۶ قمری به طرف خراسان عزیمت می‌کند و با بیانات پر شور خود به هدایت و ارشاد مردم خراسان مشغول می گردد، مبارکه ای در خراسان اشتهاری به سزا پیدا نمود به نحوی که درجه تحصیلات و نطق و خطابه او زبانزد خاص و عام قرار گرفت و در خلال خود در حوزه‌های علمیه شرکت جسته و از مجالست با بزرگان خراسان استفاده کامل نموده و در همان جا نیز مشغول به تدریس شد تا اینکه پس از یک سال و نیم تدریس در آنجا به فغانستان و کابل و از آنجا به سیستان و زاهدان و قائنات بار سفر بست

حاج سید محمد علی مبارکه ای پس از گردش و تحقیق بسیار به طرف کشور هندوستان حرکت کرد و در آنجا متوقف شد و تمام بلاد بزرگ هندوستان را تا سرحد هند و چین از نزدیک سیاحت کرد بعداً به کلکته مراجعه و روزگاری را با مصاحبت حبل المتین به سر برد و مقالاتی هم از مشاهدات سفرهای خود در حبل المتین نشر داد که در آنجا نیز مشتهر گردید و پس از نشر مقالات مزبور و تکمیل یک سلسله دروس ادبی به سوی حجاز حرکت و به زیارت بیت الله الحرام نائل آمد و بعد از زیارت باز از راه حجاز به هندوستان مراجعه نمود و در جرائد هند از قبیل مجله سبعه و لاهور و حبل المتین در کلکته تمامی مشاهدات خود را با اطلاع دقیق و عمیقی به رشته تحریر درآورد و منتشر کرد حتی در نجف اشرف در جریده سبالکوت شرح مسافرت‌های بلاد عرب را مفصل تشریح می نماید و پس از اقامت خود در هندوستان از راه زاهدان و بیرجند به خراسان مراجعه و از آنجا پس از یک مسافرت طولانی به وطن اصلی خود مبارکه اصفهان بازگشت

مبارکه ای پس از چند سالی که در اصفهان متوقف بود و مردم این سامان را موعظه می کرد در سال ۱۳۵۱ هجری به زیارت عتبات عالیات عازم کربلا شد مدتی هم در نجف اشرف از افکار مراجع تقلید عصر مانند آیات عظام : سید ابوالحسن اصفهانی ، میرزای نایینی و آقا ضیاء عراقی استفاده نمود مبارکه ای در نجف نیز به تصدیق مراتب علمی و اجتهاد نائل گردید
این عالم مشهور و این مرد بزرگ باز دست از سیاحت و جهانگردی و تحصیل بر نداشت و از همین جا عشق جهانگردی نوینی او را مجبور به حرکت کرده و از نجف اشرف به طرف شام و مصر و ممالک عرب و از آنجا به طرف آفریقا برمی‌گردد و در ضمن از مشاهدات و تحقیقات خود یادداشت‌ هایی تهیه نموده و یک سر به اصفهان مراجعه می کند

این دانشمند محبوب و این واعظ مشهور پس از مسافرت آفریقا، پنج سال انزوا و گوشه نشینی را برای خود اختیار نموده و مشغول تالیفات و تصنیفات شده و مشاهدات خود را به رشته تحریر در آورده که بالغ بر ۵۳ کتاب مفصل می باشد که برخی از آنها در خراسان و اصفهان به چاپ رسانیده است و بیش از ۲۳ کتاب دارد که در ۴۱ جلد تالیف و برخی به طبع رسیده است