🔶 شگفت زده می‌شوید از این که در ایران یک قرن پیش از این هم شخصی بوده در لباس روحانیت که در اوج بی خبری مردم از پیشرفت‌های علمی و فناوری‌های جدید، آنان و بویژه جوانان وطن را به فراگیری این فنون در قالب شعر و خطابه فراخوانَد،

🔶 مبارکه ای در اوج جنگ جهانی دوم بر افزایش توان دفاعی کشور تأکید می کند؛ همچنین آن که آیت الله حائری یزدی مؤسس حوزه علمیه قم به پیشنهاد وی مبنی بر تشویق طلاب به فراگیری علوم روز و زبان خارجی پاسخ مثبت می دهد.

🔹 « برادران دینی! بیدار شوید؛ اخلاء روحانی! هشیار گردید؛ هم وطنان مهربان! کمر همت بربندید؛ که گرگ‌ها در کمین شمایند، و به زودی اصول تمدنیه و تجارتی و صنایعی و معارف را اجرا فرمایید که از روی علم دست اجانب و نظر طمع آن گرگ‌های خونخوار قطع گردد.
ای خردمندان! به عین عقل و تدبر ملاحظه نمایید، آیا ممکن است که تفنگ و توپ عادی با تفنگ هنری مارتینی و توپ کروپ و بالان و طیاره و تحت البحری مقابله نماید؟ حال اگر نفسی بگوید که ما را همین آلات ناریه‌ی قدیمه مکفی است؛ لزوم به استحصال اسلحه و آلاتی که در ممالک اجنبیه ایجاد شده‌اند نداریم آیا این قول را هیچ طفلی به سمع، استماع می‌نماید؟…
علمای بزرگواری که خط مستقیم و منهج قویم و واقف بر اسرار حکمت الهیه و مطلع بر حقایق کتب مقدسه‌ی ربانیه هستید…. البته به کمال جد تشویق و تحریص به تمدن و معارف بنمایند. هل یستوی الذین یعلمون والذین لا یعلمون؟»

🔶 آری، شگفتی دارد؛ اما نه از یک روحانی دغدغه‌مند و روشنفکر که پیوسته از این که کشورش در برابر هجوم بیگانگان به نهایت درماندگی و استیصال افتاده باشد به فریاد درآمده و جان خود را پس از عمری کوتاه اما پربرکت بر سر دفاع از دین و وطن گذاشته باشد. زیرا که یک روحانی عالم عامل باید که چنین باشد