آیت الله مبارکه ای درقسمتی از خاطرات هندیه از حضور مهاتما گاندی به مسجد مسلمانان و متقابلا ورود مسلمانان در بتکده هندوان در جریان سفر به شهر لاهور هندوستان سخن گفته است:

“و گاندی با یک دسته از مریدان خود برای تعظیم و تکریم مسجد مسلمانان ، در مسجد داخل گردید و به قران و محراب نهایت احترام گذارده و سپس بزرگان مسلمین با او وارد بتخانه شدند ، و آنها نیز احترام این معبد را منظور داشتند و لوازم عهدنامه معمول داشته شد”

نویسنده خاطرات هندیه تاسف و تاثر خود از نفاق بنیان کن بین مسلمین و هندوها را چنین بیان می نماید:

“اتحاد مدت زمانی طول نکشید که تبدیل به یک نفاق بنیان کن گردید و آتش نفاق میان کشور هندوستان ، خرمن هستی هندو و مسلمان را بسوزانید و همان بیگانگان که سال‌هاست خون ملت شرقی را به واسطه نفاق مکیده و آتش نفاق را دامن زده – به طوری که روزگار تاریخ او را نشان داده است”

مبارکه ای در پایان این خاطرات به جهالت بعضی از مسلمین هندی اشاره کرده و ازتحریک نمودن طفلی سخن گفته که با نیشکر به گاو (که تقدسی خاص برای هندوها دارد) سخن گفته است و نتیجه می گیرد این گونه اعمال زشت باعث ریختن خون انسانهای بی گناه و در نتیجه عقب نگه داشتن مسلمانان نتیجه ای دیگر در بر نداشت:

“طفل دیوانه مسلمانی را تحریک نموده اند که به توسط نیشکر بی احترامی به گاو نمود چون هندوان آن بی احترامی را به گاو خود دیدند ، آنها نیز تنبک و تنبور خود را برداشته به درب مسجد مسلمانان رفته ، شروع به تنبک زدن نمودند یک دسته به حمایت گاو و دسته دیگری به حمایت مسجد به هم آمیختند و خون یکدیگر را ریختند ، یک مرتبه این نزاع به سایر شهرها خبر داده شد و در هر شهری نزاع کهنه شده و نفاق دیرینه تجدید گردید و سرتاسر کشور هند یکپارچه نزاع هندو و مسلمان رخ داده به حدی که شب و روز در معابر و کوچه ها از یکدیگر می کشتند و از ترس یکدیگر در امان نبودند و دو مرتبه نتیجه به دست بیگانگان افتاد و ملت هندی را به دنیا به وحشیت معرفی نمود که قابل هیچ‌گونه استقلال نیستند و میان سنی و شیعه نیز همین نظام به صورت دیگری شعله زد و این دو فرقه نیز به جان و مال یکدیگر ریختند”