جناب آقای اسلامی فر
دبیر محترم کنگره‎ی ملی بزرگداشت علامه‎ی شهید آقاسیدمحمدعلی مبارکه‎ای
با عرض سلام.
همانطور که می‎دانید مرحوم علامه در زندگی نامه‎ی خودنوشت، خاطره‎ای از منبر خویش در شب نهم محرم ۱۳۴۵ قمری نقل نموده‎اند که این مطلب با عنوان:«قضیه‎ی منزل دکتر حسن‎خان» در صفحه‎ی ۳۷۱ کتاب «گزیده‎ی دانشوران و رجال اصفهان و زندگی خودنوشت» درج گردیده‎است.
اینجانب در سفر اخیر به مشهد مقدس، دو روز در مرکز پژوهش‎های آستان قدس رضوی سلام الله‎علیه و در بخش روزنامه‎های قدیمی جستجو نمودم تا بالاخره به گزارش حادثه‎ی آن شب کذایی رسیدم که در شماره‎ی ۳۴ جریده‎ی «آزادی» مشهد به تاریخ ۸ محرم ۱۳۴۵برابر با ۲۷ تیرماه ۱۳۰۵ با عنوان «هیاهو»! چاپ شده‎است. از این رو ضمن نقل عین مطلب، توجه شما و خوانندگان را به واکنش آن نشریه و باوری که در ذهن برخی از روشنفکران آن زمان مشهد درباره‎ی تیغ‎زدن رواج داشته‎است جلب می‎نماید.
لازم به ذکر است که تاریخ چاپ این نشریه هم اتفاقا در همان روز است و چون گزارش جریده‎ی یادشده به چندروز قبل از این اتفاق اشاره دارد، بعید می‎دانم تاریخ «شب نهم محرم» که مرحوم علامه نوشته‎اند دقیق باشد.
اینک عین گزارش بدون ویرایش تقدیم می‎گردد:
سیدشهاب‎الدین بدیع زادگان بهمن ۱۴۰۲

*هیاهو
به قرار مسموع، آقا سیدمحمد اصفهانی که از وعاظ درجه اول و اخیرا به مشهد مشرف شده‎اند چند روز قبل در یکی از مجالس روضه شرحی راجع به تیغ زدن دستجات در روز عاشورا نقل و حرمت آن را اظهار داشته و ضمنا بعضی مذاکرات دیگر(از قبیل این که منبر و محراب دکان بعضی شده‎است) نموده‎اند.
اظهارات آقا به یکی از علماء برخورده و معزی‎الیه هم در بالای منبر شرحی از آقا تنقید نموده و آقا دلتنگ شده و از رفتن به مجالس روضه اعراض می‎کنند. عده فوق‎العاده زیادی از اعراض و دلتنگی آقا عصبانی شده خدمت آقای آقازاده رفته و از آن‎جا می‎روند و آقا را با احترام به منزل آقای آقازاده می‎برند. در آن‎جا آقا را متقاعد می‎کنند که از افاضه‎ی مسلمین کوتاهی نکنند و آقا به وعظ و هدایت مردم مجددا مشغول می‎شوند.
—————
به عقیده‎ی ما آقاسیدمحمدعلی بی‎جهت اینقدر دلسوزی می‎کنند و تیغ زدن در عاشورا اگرچه در اغلب نقاط ایران مرسوم نبوده و به قراری که شنیده‎ایم در شهر قم هم بر اثر فرمایشات حضرت آیت‎الله آقای حاج شیخ عبدالکرم یزدی از پارسال متروک شده لیکن شهر مشهد غیر از نقاط دیگر حتی شهر قم است لهذا علما در این قضیه ساکتند. از آن گذشته اگر آقا برای حفظ نفوس این کار را خلاف شرع می‎دانند وجود این نفوس یعنی ما ملت ابدا مصرفی ندارد و هرقدر زودتر فنا شویم به خیر خودمان و اهل عالم خواهد بود و البته علمای اعلام در صورتی که از نقطه نظر حفظ نفوس ذکیه تیغ زدن خلاف شرع مطهر نبوی(ص) باشد قطعا امر به ترک آن فرموده و راضی به چنین خلاف شرعی در حضور امام (ع) نخواهند شد.