عالم فرهیخته مرحوم آیت الله حاج ملاّ على واعظ تبریزى خیابانى از تراجم نگاران و کتابشناسان خبیر قرن چهاردهم هجرى است. نام او براى پژوهش گران و شرح حال نگاران آشناست. او سال ها در راه تبلیغ احکام الهى، تألیف آثار گرانبها و وعظ و ارشاد خلق خدا قدم برداشت و صادقانه در این راه خدمت نمود. مرحوم واعظ خیابانی در سال ۱۳۱۸ شمسی در جریان سفر به اصفهان با علامه مبارکه‌ای ملاقاتی داشته است ، ایشان سرگذشت وی را در بین علمای معاصر اینگونه درج نموده است:: “حاج سیدمحمدعلی واعظ مبارکه ای اصفهانی (دامت افاضاته) هو السید السّند، والعالم المعتمد، عماد العلماء العظام، و سناد الفضلاء الفخام، مروّج شریعة جدّه سید الأنام و مشید طریقة الائمّة الطّاهرین الکرام ـ علیهم الصّلاة والسّلام ـ. از جمله علما و واعظین که سنۀ ۱۳۵۸ هجری در اقامت چهل روزۀ قبّة الاسلام اصفهان به‌خدمت و صحبت ایشان نایل و استفاضه و استفادۀ کامل حاصل کردم، یکی هم جناب معظّم بود که صاحب مصنّفات نفیسه و مؤلّفات شریفه هستند و سیاحت عمده و سباحت مهمّه در اقطار عالم و اقطاب محیط به‌عمل آورد، حتّی شفاهاً فرمود که جنّات اربعۀ دنیا را سیر کرده‌ام. از جملۀ مؤلّفاتش کتاب ثمرات العلوم است. مؤلّف محترم نسخۀ اصل را به خط خود مرحمت فرمود … از اشعار ایشان در بی اعتباری دنیاست:: نظر کن به عبرت به‌صد آه و درد/ به‌زیر قدم هـا شده خاک و گرد همیـن سـرکـه بر بالـش ناز بود/ بـه‌دامـان حوران طنـّاز بــود هر آن ذرّه خـاکی که بگرفت باد / دو چشم جم است و سر کیقباد الا ای شهـنـشـاه مسـت غـرور/ نگر تا چه شد لشکر سلم و تور تو را گر بود دانش و عقل و هوش / نـظرکـن به آثـــار شـه داریــوش بـه ‌سر پنحة خویش در گِل نوشت / به‌شاهان که ما خاک گشتیم وخشت وله در عبرت گرفتن از ایوان کسری: ببین طاق کسری و اصطخر را / بـه ‌عبـرت نـگر مایـۀ فخـر را گـهی ابـر می‌گریـدش زار زار/ بـه حسرت بپیچد در اوگـاه مار نـگر مـهـد آسـایـش رو مهان / شـده جـای راحتـگه روبـهــان هرآن منزلی را که سیمین تنان / بـه ‌مژگان نمـودند رشک جنان بر آن در که بد پرده از سیم و زر / چو بینی به‌عبرت شود خون جگر در آن شه نشین‌وحش بنموده خو / بـر آن کنگره بوم گوید که کو… …. از جمله تألیفاتش، «تحصیل الثمن فی حدیث حبّ الوطن» است معانی لطیفه از عرفا و حکما و شیخ بهایی و غیرهم در بیان حدیث نبوی ـ صلّی الله علیه و آله ـ که فرمود: «حُبُّ الوَطَنِ مِنَ الإیمَان» نقل نموده. … و همچنین از جمله تألیفات شریفه‌اش «کشف المهلکات فی سموم المسکرات» است. در این کتاب مفاسد و مضرّات و حرمت آنها را عقلاً و نقلاً، مشروحاً بیان فرموده و این هر دو تألیف در سنۀ ۱۳۴۵ بیست سال قبل در یک مجلّد طبع و نشر شده و آقای مبارکی دو نسخه به دست مبارک خود در اصفهان به حقیر مرحمت فرمود و بنده پس از مراجعت از مسافرت حجّ و اصفهان ، رقعه‌ای مشتمل بر تشکّر و امتنان از مراحم و الطاف آقایان حجج الإسلام و علما و محدّثین قبّة الاسلام اصفهان ـ ایّدهم الله تعالی ـ به‌توسّط صاحب عنوان ـ وفّقه الله المَلِک المنّان ـ انفاذ داشتم. و جناب معظم له این رقیمۀ کریمه را در جواب نگارش فرمودند:: محض برای ابقاءآثار سَلف وارائۀ طریق و مآثر ادب برای خلف ثبت گردید: «بسم الله الرحمن الرحیم شیخی و مُعتمدی و مَوْلای، قد وَصَل إلیّ مِنْکم کتاب کریم شَمَمْت منه رائحة القدس فَسُبْحانَ من وفّقنی لهذا التوفیق و منّ علیّ بهذه النِعمة و ما هو الاّ زیارة ریاحین روضة الحبیب المتزین بخطوطه الشّریفة الزّاهرة وفواکه ألطافه الباهرة فصرت مفتخراً بتبلیغ السّلام منه إلی أصدقائه الکرام و أسأل الله أن یوفّقنی لزیارته و الاستفادة من جنابه والوفاء بعهده فیا حبّذا یوماً یرد علیّ کتاباً یبتهج قلبی بمطالعة ما فیه من غرر اللآلی وأجعله صَدیقاً و رفیقاً فی أیامی وانیساً فی لیالی وکَم مِنْ نظیر قلّ له فی وقائع الأیام جزی الله مُصنّفه أفضل جزاء ما یعطی من جاهد بین یدی سید الانام صَلّی الله